تفسير : مجاهدى جان بر كف ! در آيات مورد بحث بخش ديگرى از مبارزات رسولانى كه در اين داستان به آنها اشاره شده ، آمده است ، و آن مربوط به حمايت حساب شده و شجاعانه مؤمنان اندك از آنها است كه در برابر اكثريت كافر و مشرك و لجوج ايستادند و تا سر حد جان از پيامبران الهى دفاع كردند . نخست مىفرمايد : « مردى ( با ايمان ) از نقطه دور دست شهر با سرعت و شتاب به سراغ گروه كافران آمد و گفت : اى قوم من ! از فرستادگان خدا پيروى كنيد » ( * ( وَجاءَ مِنْ أَقْصَا الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعى قالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ) * ) . اين مرد كه غالب مفسران نامش را « حبيب نجار » ذكر كرده‌اند از كسانى بود كه در برخوردهاى نخستين با رسولان پروردگار به حقانيت دعوت آنها و عمق تعليماتشان پى برد ، و مؤمنى ثابت قدم و مصمم از كار در آمد ، هنگامى كه به او خبر رسيد كه در قلب شهر مردم بر اين پيامبران الهى شوريده‌اند ، و شايد قصد شهيد كردن آنها را دارند ، سكوت را مجاز ندانست ، و چنان كه از كلمه « يسعى » بر مىآيد با سرعت و شتاب خود را به مركز شهر رسانيد و آنچه در توان داشت در دفاع از حق فروگذار نكرد . تعبير به « رجل » به صورت ناشناخته ، شايد اشاره به اين نكته است كه او يك فرد عادى بود ، قدرت و شوكتى نداشت ، و در مسير خود تك و تنها بود ، در عين حال نور و حرارت ايمان آن چنان او را روشن و گرم ساخته بود كه بىاعتنا به پيامدهاى اين دفاع سرسختانه از مبارزان راه توحيد ، وارد معركه شد ، تا مؤمنان عصر پيامبر ص در آغاز اسلام كه عده قليلى بيش نبودند سرمشق بگيرند و بدانند حتى يك نفر مؤمن تنها نيز داراى مسئوليت است و سكوت براى او جائز نيست .